1. Tað sum tú gert ímóti mínum smáu, 
tað gert tú móti mær. 
Av tí tú gert ímóti tínum næsta, 
sæst um tú elskar meg. 


Av ávøkstri træið kennist, 
í verki tað sæst hvør tú er. 
Tað nyttar ei, um tú vitnisburð ber, 
tá títt lív hann til einkis her ger. 


2. Eitt er sum eyðkenna skal øll tey kristnu, 
kærleikin Gud teim gav. 
Heimurin sær, at Faðirin meg sendi, 
tá vit øll eru eitt.