1. Summar konur læa eins og havið,
í hondum teirra tú ein finna ert,
aldri skalt tú slíka konu svíkja,
sál tína hon tekur og hvørvur bert

2. Slíkar konur maður skalt tú skíggja,
kallar tú á drottin, tað hjálpir ikki stórt,
har svevur ikki sálarleysur maður,
sársakan fær eingin afturgjørt.

Og í nátt
munnu brøður mínir gráta.
Og í nátt
munnu brøður mínir gráta
við hjørtum særd og sár.


3. At vakna sum sálarleysur maður
líta aftureftir, kenna inst í bróst,
at konur, sum læa eins og havið,
í brósti sínum fjala sorgarløst.

4. Summar konur læa eins og havið,
í hondum teirra tú ein finna ert,
aldri skalt tú slíka konu svíkja,
sál tína hon tekur við sær bert